กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้องแปลหัวใจ
โรงพยาบาลที่หกดีเลิศประเสริฐแท้
ท่าทีของเธอเปลี่ยนไปเร็วจนอวี๋เซี่ยวตั้งรับแทบไม่ทัน
“เอ่อ...” อวี๋เซี่ยวเกาหางคิ้วพลางบอกว่า “คือว่าฉันยังไม่ได้เตรียมตัวเลยนะคะ”
อวี๋ฉิงหล่างพูดอย่างหงุดหงิดว่า “เธอต้องเตรียมตัวอะไรอีก”
“ฉันต้องติดสินบนพนักงานส่งพัสดุก่อนสิคะ” อวี๋เซี่ยวว่า “ไม่อย่างนั้นถ้าพวกพี่ถูกยัดใส่กล่องพัสดุมามันจะอันตรายเอานะ”
“พวกพี่?” อวี๋ฉิงหล่างจับจุดสำคัญได้อย่างเฉียบไว “นอกจากฉันแล้วยังมีใครอีก”
“ยังมีพี่เตียงด้วยค่ะ” อวี๋เซี่ยวเองก็ไม่รู้แน่ชัดว่าจะเรียกมาสักกี่คน เอาเป็นว่ายิ่งเยอะยิ่งดี “แล้วก็พี่ตงตงกับคนอื่น ๆ อีก ฉันว่าเรื่องนี้คนยิ่งเยอะก็ยิ่งดีนะคะ”
อวี๋ฉิงหล่างฟังจบก็หลับตาลง สูดหายใจเข้าลึก ๆ อยู่สองสามทีแล้วจึงพูดขึ้นว่า “เธอไม่ต้องยุ่งแล้ว”
“เอ๊ะ?” อวี๋เซี่ยวไม่เข้าใจ “อะไรคือฉันไม่ต้องยุ่งแล้วเหรอคะ”
“เรื่องทั้งหมดเธอไม่ต้องยุ่งทั้งนั้น” อวี๋ฉิงหล่างว่า “เรื่องเรียกคนเดี๋ยวฉันจัดการเอง เธอแค่นอนรอรับพัสดุอยู่ในห้องผู้ป่วยก็พอ”