กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้องแปลหัวใจ
ที่มาของการนับถอยหลัง
“จริงด้วยสิ” โจวเสี่ยวเจินทำท่าเหมือนเพิ่งตาสว่าง ก่อนจะทำหน้างงขึ้นมาอีก “แต่พนักงานส่งพัสดุของโรงพยาบาลแห่งที่สองกับโรงพยาบาลที่หกไม่ใช่คนเดียวกันนี่พี่”
อวี๋เซี่ยวบอกว่า “ฉันหมายถึง ในเมื่อติดสินบนพนักงานส่งพัสดุของโรงพยาบาลที่หกได้ ของโรงพยาบาลแห่งที่สองก็น่าจะได้เหมือนกัน”
เธอคิดดูแล้วพูดต่อ “พรุ่งนี้ฉันค่อยลองถามพนักงานส่งพัสดุของโรงพยาบาลที่หกเราดูอีกที ไม่แน่อาจจะได้เบาะแสอะไรที่เป็นประโยชน์จากเธอบ้าง”
ถ้าไม่ไหวจริงๆ อวี๋เซี่ยวก็ยังมีอีกวิธี นั่นคือรีบเข้าดันเจี้ยนก่อนกำหนด เพื่อช่วยฝันร้ายปลดสถานะผู้ร้ายหลบหนี พอเป็นแบบนั้นฝันร้ายก็จะได้ช่วยเธอได้อย่างเปิดเผย
เพียงแต่วิธีพวกนี้ก็ยังไม่มีอะไรที่มั่นใจได้เต็มร้อย อวี๋เซี่ยวเองก็เริ่มร้อนใจขึ้นมาแล้ว ในโรงพยาบาลที่หกมีผีร้ายแบบนี้อยู่ แถมยังฆ่าคนไปตั้งเยอะ ถ้าปล่อยไว้ไม่รู้ว่าจะต้องมีคนตายอีกเท่าไร ทุกคนก็ล้วนเป็นผู้ป่วยระยะสุดท้ายที่ต้องดิ้นรนเอาชีวิตรอดในโรงพยาบาลเหมือนๆ กัน แค่ลงดันเจี้ยนก็ยากลำบากพออยู่แล้ว พอกลับมาที่ห้องผู้ป่วยยังต้องมาเจออันตรายแบบนี้อีก
“รีบนอนกันเถอะ” อวี๋เซี่ยวไม่ได้แสดงความกังวลออกมาให้เห็น เธอเอ่ยว่า “พรุ่งนี้เช้ายังต้องไปเปิดประตูให้พวกหวังเมิ่งที่ห้องผู้ป่วยอีกนะ”