กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้องแปลหัวใจ
โรงพยาบาลสือกวง 11
อวี๋ฉิงหล่างยืนอยู่ตรงประตู สมองที่เพิ่งถูกปลุกยังส่งเสียงวิ้ง ๆ ไม่หยุด แต่สิ่งที่ดังยิ่งกว่าในหัวของเธอก็คือทางเดินด้านนอก
เธอมาอยู่ที่โรงพยาบาลแห่งที่สองได้สิบกว่าปีแล้ว ด้านนอกไม่เคยหนวกหูขนาดนี้มาก่อน มันไม่ใช่แค่เสียงดังธรรมดาด้วยซ้ำ แต่เรียกได้ว่า... เอิกเกริกอลหม่านราวกับประโคมกลองตีฆ้องจุดประทัดกันสนั่นหวั่นไหว...
เธอยืนอึ้งอยู่ตรงประตูอยู่นานสองนาน ถึงได้เอ่ยปากถาม “เธอไปทำอะไรมาเนี่ย”
ยัยเด็กนี่ไปทำอีท่าไหนข้างนอกถึงได้วุ่นวายขนาดนี้ แล้วใช้วิธีอะไรถึงมาถึงที่นี่ได้อย่างปลอดภัยกันแน่
“มีอะไรค่อยเข้าไปคุยข้างในสิคะ... โอ๊ย!”
อวี๋ฉิงหล่างสะดุ้ง “เธอเป็นอะไรไปน่ะ”
แล้วก็ได้ยินเสียงอวี๋เซี่ยวโวยวายอยู่ข้างนอก “ใครเอากะโหลกผีมาปาใส่ฉันเนี่ย?!”
“ขอโทษที ๆ ฉันไม่ได้ตั้งใจ...”
อวี๋ฉิงหล่างหน้าถอดสีด้วยความตกใจ “ข้างนอกมีคนเยอะขนาดนั้นเลยเหรอ?!”