กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้องแปลหัวใจ
โรงพยาบาลสือกวง 7
อวี๋เซี่ยวคิดอยู่ครู่หนึ่ง แล้วเลื่อนตู้ในห้องออก
โจวเสี่ยวเจินชะโงกหน้าเข้ามาดู บนผนังหลังตู้มีตัวหนังสือเขียนไว้ประโยคหนึ่งว่า 'ข้อสันนิษฐานของพวกเราถูกต้อง' ซึ่งก็คือข้อความแถวนั้นที่พวกเธอเคยเห็นมาก่อนหน้านี้พอดี
“นี่พี่เซี่ยวเขียนเหรอ” โจวเสี่ยวเจินยื่นมือไปลูบตัวหนังสือพวกนั้น “เขียนไว้ตอนไหนน่ะ”
อวี๋เซี่ยวส่ายหน้า แต่อย่างน้อยเรื่องนี้ก็บอกอะไรได้ข้อหนึ่ง นั่นคือหลังจากนี้เธอยังจะต้องกลับมาที่ห้องนอนห้องนี้อีก เธอเลื่อนตู้กลับเข้าที่เดิมแล้วบอกกับโจวเสี่ยวเจินว่า “พวกเรากลับกันเถอะ”
มีแค่ผีเท่านั้นที่เคลื่อนไหวในโลกกระจกได้อย่างอิสระ คนที่ถูกผีดึงเข้ามาจะขยับตัวไม่ค่อยได้ อวี๋เซี่ยวใช้มือข้างหนึ่งจับผีกระจกไว้ ส่วนอีกข้างคว้าโจวเสี่ยวเจิน แล้วพากลับมายังห้องน้ำห้องเดิมที่พวกเธอเข้ามา
จ้าวหลานยืนรออยู่ตรงประตูอย่างร้อนใจ ทันใดนั้นโจวเสี่ยวเจินก็ร่วงผล็อยออกมาจากกระจก
“โอ๊ย!” โจวเสี่ยวเจินกุมก้นแน่น ตอนที่หล่นลงมาก้นของเธอดันกระแทกเข้ากับอ่างล้างมือเต็มเปา
“เสี่ยวเจิน!” พอเห็นโจวเสี่ยวเจินกลับมา จ้าวหลานก็ถอนหายใจโล่งอก “เมื่อกี้เธอเป็นอะไรไปน่ะ”
“พี่หลาน เมื่อกี้ฉันโดนผีในกระจกลากเข้าไปข้างใน” โจวเสี่ยวเจินลูบก้นพลางลุกขึ้นเดินเข้าไปในห้องนอน จังหวะนั้นเองอวี๋เซี่ยวก็หิ้วผีกระจกกระโดดตามออกมา