โรงพยาบาลหลับใหล 2

โรงพยาบาลหลับใหล 2

“ขวาหนึ่ง”

อวี๋เซี่ยวถือกระดาษแผ่นเล็กไว้ในมือ แล้วเดินไปตามทิศทางที่กระดาษบอก พอเปิดประตูออก ด้านหลังประตูก็เป็นบันไดจริงดังคาด ถ้าเป็นแบบนี้ต่อไป อีกไม่นานเธอก็น่าจะออกจากโรงพยาบาลได้แล้ว

แต่เธอก็ยังวางใจไม่ลงอยู่ดี เธอยังห่วงพี่หลานกับเสี่ยวเจิน ความไม่รู้นี่แหละที่น่ากลัวที่สุด ต่อให้จะมีตัวตนลึกลับหลังประตูตัวหนึ่งยอมรับปากว่าจะดูแลความปลอดภัยให้เสี่ยวเจินกับพี่หลานแล้ว แต่เธอก็ยังไม่วางใจอยู่ดี

ก็ใครจะไปรับประกันได้ว่ามันจะไม่โกหก ขนาดแพทย์เจ้าของไข้ยังเหลี่ยมจัดขนาดนั้น นับประสาอะไรกับตัวประหลาดที่แอบอยู่หลังประตูคอยกินเลือดกินเนื้อคน ยิ่งไปกว่านั้น ต่อให้มันไม่ได้โกหก แล้วมันจะคุ้มครองยังไง มันอยู่แค่ในห้องห้องนั้นของชั้นนั้น ส่วนพวกพี่หลานถ้าจะออกจากโรงพยาบาลก็ต้องผ่านตั้งหลายชั้น

อวี๋เซี่ยวยิ่งคิดก็ยิ่งกังวล ตอนนี้เธอเสียพี่หลานกับเสี่ยวเจินไปไม่ได้แล้ว ตั้งแต่เกิดมาลืมตาดูโลก ความผูกพันที่เธอมีต่อพ่อแม่ยังดูเหมือนจะไม่ลึกซึ้งเท่านี้ด้วยซ้ำ แค่คิดว่าอาจจะต้องสูญเสียพวกเธอไป อวี๋เซี่ยวก็รู้สึกอึดอัดจนแทบหายใจไม่ออก

ฉันต้องทำอะไรสักอย่างแล้ว!

อวี๋เซี่ยวตัดสินใจแน่วแน่ เธอวางของในมือลงแล้วป้องปากตะโกนลั่น “ฉันอยากให้ช่วยคุ้มกันเพื่อนสองคนให้ปลอดภัย! ใครทำได้บ้าง ยื่นเงื่อนไขมาได้เต็มที่เลย!!”

เธอตะเบ็งเสียงสุดแรงเกิด เสียงก้องสะท้อนไปมาอยู่ในทางเดิน ร้องตะโกนไปแล้วก็ไม่รู้ว่าจะมีเสียงตอบรับไหม หรือว่าต้องไปเคาะประตูก่อนถึงจะตอบ?