กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้องแปลหัวใจ
โรงพยาบาลหลับใหล 1
“อรุณสวัสดิ์ครับคุณผู้หญิง” แพทย์เจ้าของไข้บนเก้าอี้รถเข็นยิ้มบาง ๆ เขาเหลือบมองตาแก่กับคุณยายที่อยู่แทบเท้าของอวี๋เซี่ยวแล้วเอ่ยอย่างทึ่ง ๆ “คุณเป็นคนแรกเลยนะที่เดินออกมาจากห้องผู้ป่วยได้”
“เหรอคะ” อวี๋เซี่ยวปั้นยิ้มตอบกลับไปบ้าง “ไม่ทราบว่าจะให้เรียกคุณว่าอะไรดีคะ”
“เรียกผมว่าชิงสือก็พอครับ” ชิงสือดูสุขุมเยือกเย็นสมชื่อของเขา
“แล้วคนอื่นล่ะคะ” อวี๋เซี่ยวมองไปรอบ ๆ “อยู่ในห้องผู้ป่วยเหมือนกันเหรอ ฉันต้องรอพวกเขาออกมาตรงนี้ไหม”
“ครับ พวกเขาอยู่ในห้องผู้ป่วยกันหมด” ชิงสือบอก “แต่คุณไม่ต้องรอหรอก ต้องออกจากโรงพยาบาลไปก่อนถึงจะเจอคนอื่นได้”
แปลว่ารอบนี้ต้องลุยดันเจี้ยนคนเดียวอย่างนั้นเหรอ อวี๋เซี่ยวอดกังวลไม่ได้ แม้เธอจะเชื่อมือพี่หลานกับเสี่ยวเจินมากแค่ไหน แต่พวกเธอก็ไม่เคยต้องแยกกันมาก่อนเลย
“ที่นี่คือโรงพยาบาลในตำนานที่เต็มไปด้วยความน่าสะพรึงกลัว” สายตาของชิงสือกวาดมองไปรอบ ๆ น้ำเสียงของเขาลอยละล่อง “เมื่อยามค่ำคืนมาเยือน ตัวตนทั้งหมดที่หลับใหลอยู่ในโรงพยาบาลแห่งนี้จะตื่นขึ้นมา คุณจะต้องออกจากโรงพยาบาลก่อนฟ้ามืด พอทุกคนออกจากโรงพยาบาลมารวมตัวกันแล้ว พวกคุณต้องไปตามหาผู้ทรงปัญญาในเมือง และอาศัยความช่วยเหลือจากผู้ทรงปัญญามากอบกู้โรงพยาบาลแห่งนี้ เพื่อให้ผู้คนที่ทุกข์ทรมานจากความเจ็บป่วยในเมืองได้มารักษาตัว...”