กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้องแปลหัวใจ
จอร์จบาดเจ็บ
สำหรับจ้าวหลานกับโจวเสี่ยวเจินแล้ว คืนนี้ช่างมีความสุขเหลือเกิน เพราะพวกเธอได้นอนร่วมเตียงกับหนุ่มหล่อขั้นเทพตลอดทั้งคืน เสียอย่างเดียวตรงที่เขาไม่ใช่ผู้ชายจริง ๆ
พอตื่นขึ้นมาด้วยความสดชื่นกระปรี้กระเปร่า ทั้งสองคนก็เลยไม่ได้สังเกตสีหน้าสิ้นหวังของอวี๋เซี่ยวที่ไม่ได้หลับไม่ได้นอนมาทั้งคืนเลยสักนิด
“ดีจังเลย” โจวเสี่ยวเจินพูดอย่างอารมณ์ดี “ฉันเริ่มคิดแล้วเนี่ยว่ารอบหน้าจะให้พี่เซี่ยวแปลงร่างเป็นใครดี”
“คราวหน้าเอาแบบพิเศษหน่อยดีกว่า” จ้าวหลานนอนเอกเขนกอยู่บนเตียงพลางวาดฝันถึงอนาคตอันงดงาม “รอบหน้าเอาแนวจีนโบราณหน่อยเป็นไง เสี่ยวเจินว่าไง ฉันจำได้ว่าเหยียนควานใส่ชุดโบราณแล้วหล่อสะกดมาก เขาเคยเล่นซีรีส์เรื่องอะไรนะ เรื่องนั้นน่ะ?”
“อ๊ะ! พี่หลานเตือนสติฉันเลย!” โจวเสี่ยวเจินเด้งตัวลุกขึ้นนั่งด้วยความตื่นเต้น “ฉันลืมไปได้ยังไงเนี่ย หนุ่มหล่อชุดโบราณ... พี่เอ้อร์หลางเสินของฉัน เฮะ ๆ ๆ...”
เดิมทีอวี๋เซี่ยวกะว่าจะรอดูว่าเมื่อไรสองคนนี้จะสังเกตเห็นสภาพอันสิ้นหวังของเธอ แต่ดูท่าแล้วคงไม่มีทางมองเห็นหรอก ยัยผู้หญิงหน้ามืดตามัวเพราะความหล่อพวกนี้!
“พวกเธอเหมือนจะลืมอะไรไปหรือเปล่า” อวี๋เซี่ยวลุกขึ้นนั่งทั้งขอบตาดำคล้ำ “ฉันยังไม่ได้ตกลงเลยนะ คิดไปไกลขนาดนั้นไม่เร็วไปหน่อยเหรอ”