เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้องแปลหัวใจ
ห้วงฝันของดอกเตอร์ 11
อวี๋เซี่ยวเชื่อเขา เพราะเพิ่งนึกเรื่องหนึ่งที่เคยมองข้ามไปตลอดขึ้นมาได้ ไม่ใช่ว่าผู้ป่วยทุกคนที่เข้ามาในดันเจี้ยนนี้จะเก่งกาจเหมือนเธอ และก็ใช่ว่าผู้ป่วยทุกคนจะคอยปกป้องเอ็นพีซีในความฝัน
แล้วถ้าเป็นปกติ จุดเริ่มต้นตามธรรมดาของดันเจี้ยนนี้มันควรจะเป็นแบบไหนกันแน่
คืนแรกริปลีย์จะตกเป็นเป้าของเฮนรี จากนั้นก็ต้องเข้าไปนอนในห้องที่ลือกันว่ามีผีสิง แล้วก็ตายอยู่ในห้องนั้น เหมือนกับในความฝันของเธอ ที่ริปลีย์จะต้องถูกผีฆ่าตายในคืนแรกทุกครั้งที่มีผู้ป่วยกลุ่มใหม่เข้ามาในดันเจี้ยน ซ้ำแล้วซ้ำเล่า...
ความตายของริปลีย์ไม่มีผลกระทบอะไรกับพวกผู้ป่วยเลย คนที่ต้องตายตั้งแต่คืนแรกอย่างริปลีย์ไม่มีทางเป็นดอกเตอร์ชวีเด็ดขาด!
พอนึกเข้าใจเรื่องพวกนี้ อวี๋เซี่ยวก็พลันรู้สึกขนลุกซู่ขึ้นมาอย่างบอกไม่ถูก การที่เธอเลือกช่วยชีวิตริปลีย์ไว้มันถูกต้องแล้วจริงหรือ ริปลีย์ที่ต้องตายในคืนแรกทุกครั้งเป็นแค่เอ็นพีซีธรรมดาจริงๆ น่ะหรือ
พอสังเกตเห็นสายตาของอวี๋เซี่ยว ริปลีย์ก็ยิ้มพลางถามว่า “มีอะไรเหรอครับ ทำไมมองผมแบบนั้นล่ะ”