ห้วงฝันของดอกเตอร์ 10

ห้วงฝันของดอกเตอร์ 10

อาหารเช้ามื้อนี้ริปลีย์เป็นคนทำ พออวี๋เซี่ยวเดินลงมาข้างล่าง ก็เห็นเขากำลังง่วนอยู่ข้างโต๊ะอาหารเหมือนสะใภ้ขยันขันแข็งไม่มีผิด

พอเห็นหน้าเขา อวี๋เซี่ยวก็พลอยนึกถึงฉากนองเลือดในฝันเมื่อคืนขึ้นมา ทันใดนั้นริปลีย์ก็เงยหน้าขึ้นมาเหลือบมองเธออย่างเอียงอายแวบหนึ่ง ก่อนจะรีบก้มหน้าลงไปทันที

“...” อวี๋เซี่ยวลูบแก้มตัวเอง ตั้งแต่มาอยู่ที่โรงพยาบาลที่หก นี่เป็นครั้งแรกเลยที่เธอเห็นผู้ชายขี้อายขนาดนี้

จ้าวหลานถือแก้วเดินเข้ามาจากข้างนอก พอเห็นอวี๋เซี่ยวก็ทักขึ้น “กาแฟรสชาติดีนะ อยากดื่มสักแก้วไหม”

เหล่าผู้ป่วยทยอยออกมากินข้าวกัน ทุกคนคุยกันไปกินกันไป ถานเฉียวอิ่นยังคงยืนยันความคิดเดิมของเธอ “ฉันว่าดอกเตอร์ชวีต้องเป็นเยว่เยว่แน่ พวกเธอเคยดูหนังเรื่องอะไรสักอย่างไหม ที่เป็นเรื่องเกี่ยวกับความฝันเหมือนกัน ชื่ออะไรนะ... ช่างเถอะ ยังไงบอสตัวสุดท้ายก็เป็นเด็กนี่แหละ”

“ฉันคิดว่าเป็นจางซู” หม่าซานมีความเห็นของตัวเอง “ข้อแรก จางซูเป็นผู้หญิง ปกติไม่ค่อยมีใครฝันแล้วเปลี่ยนเพศตัวเองหรอกจริงไหม”