กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้องแปลหัวใจ
ห้วงฝันของดอกเตอร์ 9
“ช่วยด้วย!”
อาหารเย็นยังกินไม่ทันเสร็จ ข้างนอกคฤหาสน์ก็มีเสียงร้องขอความช่วยเหลือดังมา ฟังจากเสียงแล้วเป็นของเฮนรีกับพวกอีกสามคน
หม่าซานได้ยินแล้วก็หัวเราะออกมา ก่อนจะพูดว่า “กลับมาเร็วเหมือนกันนะ”
ถานเฉียวอิ่นเลิกคิ้วอย่างได้ใจ “ฉันบอกแล้วว่าพวกนั้นต้องกลับมาแน่ ฉันพูดถูกใช่ไหมล่ะ”
“ฉันไปดูหน่อยว่าเกิดอะไรขึ้น” โจวเสี่ยวเจินที่ชอบดูเรื่องชาวบ้านเป็นที่สุดรีบกินสเต๊กที่เหลืออยู่ในจานคำโต ๆ จนหมด เช็ดปากแป๊บเดียวก็ออกไปแล้ว
หม่าซานกับพวกก็ไม่มีใจจะกินต่อ จึงพากันตามออกไปดู
ท่ามกลางความมืด อีกฝั่งหนึ่งของหน้าผาขาด เฮนรีกับพวกอีกสามคนสีหน้าตื่นตระหนกน่าเวทนา ตะโกนข้ามมาทางนี้สุดเสียง “ช่วยพวกเราด้วย!!”
“ช่วยด้วย!”
“มีอะไรบางอย่างตามมา!”