กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้องแปลหัวใจ
ห้วงฝันของดอกเตอร์ 8
ริปลีย์ดูเหมือนจะลังเลอยู่ชั่วครู่อย่างเห็นได้ชัด เขาพูดว่า “ผมทนไม่ไหวแล้ว...”
จากนั้นก็ก้มลงจูบอวี๋เซี่ยวอย่างแน่วแน่ ทว่าเขาทำไม่สำเร็จ เพราะอวี๋เซี่ยวยกมือขึ้นแล้วฟาดลงมา ต่อยเขาร่วงลงไปในหมัดเดียว
“อ๊ะ...” โจวเสี่ยวเจินรับไม่ได้ “พี่เซี่ยว แบบนี้มันเกินไปหน่อยหรือเปล่า เขาก็แค่ชอบพี่ ชอบจนถอนตัวไม่ขึ้นเท่านั้นเอง”
ถานเฉียวอิ่นยิ่งโมโหเข้าไปใหญ่ “นี่มันใช่เรื่องที่คนเขาทำกันไหม เธอยั่วเขาจนติดกับแล้ว ยังจะมาต่อยเขาอีก”
ริปลีย์ร้องเจ็บออกมาทีหนึ่ง ล้มลงบนพื้นเอามือกุมหน้า มองอวี๋เซี่ยวด้วยความน้อยใจ
อวี๋เซี่ยวมองเขาอย่างสงสัย แล้วก้มมองมือตัวเอง จากนั้นเธอก็เดินเข้าไปคุกเข่าข้างหนึ่งลงกับพื้น ก้มตัวลงมองริปลีย์ ริปลีย์พูดอย่างน้อยใจว่า “ไม่เป็นไรครับ...”
ยังพูดไม่ทันจบ อวี๋เซี่ยวก็ใช้มือข้างหนึ่งกดเขาไว้กับพื้นแน่น ส่วนมืออีกข้างเริ่มต่อยริปลีย์ไม่หยุด
“...”