หมู่บ้านโรคระบาด 13

หมู่บ้านโรคระบาด 13

ให้เรียนรู้งั้นเหรอ ไม่มีทางซะหรอก อวี๋เซี่ยวคิดว่าเรื่องแบบนี้มันขึ้นอยู่กับพรสวรรค์ล้วนๆ เธอจึงเล่าเรื่องราวคร่าวๆ ให้ฟังรอบหนึ่ง แล้วพูดขึ้นว่า “ตอนนี้ก็ยังเป็นแค่ข้อสันนิษฐานน่ะนะ เพราะถึงอย่างไรพวกเราก็ยังไม่แน่ใจว่าโรคระบาดในหมู่บ้านจะเกี่ยวกับผีตัวที่ยังไม่โผล่มานั่นจริงๆ หรือเปล่า”

“หนูว่าต้องเป็นฝีมือผีตัวนั้นแน่ๆ ค่ะ” โจวเสี่ยวเจินโมโหมาก “ถ้าเปลี่ยนเป็นหนูที่เป็นผีตัวนั้น หนูก็จะแก้แค้นเหมือนกัน”

ถึงจะอย่างนั้น จ้าวหลานก็ยังมีข้อสงสัยอยู่บ้าง “คนที่ทำร้ายครอบครัวพวกเขาคือผู้ใหญ่บ้าน แล้วทำไมผีต้องฆ่าคนทั้งหมู่บ้านด้วยล่ะ”

“ผีน่ะไม่เหมือนคนเป็นหรอกนะ” ลู่สวินผู้มีประสบการณ์โชกโชนพูดขึ้น “ผีจำนวนมากเกิดจากความแค้นฝังลึกตอนตาย พอเป็นผีแล้วจิตใจก็ถูกความแค้นบิดเบือนไปหมด จะทำเรื่องอะไรลงไปก็ไม่ใช่เรื่องแปลกเลย”

“จริงด้วยค่ะ!” จั่วชิงพูดคล้อยตาม “อีกอย่างคนในหมู่บ้านนี้ก็กีดกันครอบครัวพวกเขามาตลอด ครอบครัวนั้นจะผูกใจเจ็บก็ไม่แปลกหรอก”