กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้องแปลหัวใจ
หมู่บ้านโรคระบาด 12
“เรื่องเล่าของหมู่บ้านเหรอ” ลู่สวินกำลังเล่นไพ่นกกระจอกอย่างหัวหมุน (เพราะเล่นไม่เป็น) พลางหันไปถามกู่จิ่งหรงอย่างว่อกแว่กว่า “ทำไมไม่เห็นนายเคยเล่าให้ฟังเลยล่ะ”
กู่จิ่งหรงกลัวจนถึงขีดสุด จู่ๆ ความกล้าก็โผล่ขึ้นมาหน่อยหนึ่ง เขาตอกกลับไปตรงๆ ทันที “ฉันสนิทกับนายหรือไง ทำไมต้องเล่าเรื่องนี้ให้นายฟังด้วย”
ทำเอาลู่สวินถึงกับพูดไม่ออกไปชั่วขณะ เขายอมรับว่าที่กู่จิ่งหรงพูดมาก็มีเหตุผลอยู่บ้าง
อวี๋เซี่ยวเห็นว่าผีตัวนี้น่าจะพูดไม่ได้จริงๆ เลยหันไปถามกู่จิ่งหรง “เรื่องเล่านี้ได้ยินมาตั้งแต่เด็กเลยเหรอ”
“เอ่อ ไม่ใช่ครับ” ไม่รู้ทำไม แม้พวกภรรยาของเขาจะน่ากลัวทุกคน แต่กู่จิ่งหรงกลับกลัวเมียใหญ่คนนี้ที่สุดอยู่ดี เขาตอบไปตามตรงอย่างว่าง่าย “เพิ่งเป็นเรื่องเมื่อปีที่แล้วนี่เองครับ”
ปีที่แล้วงั้นเหรอ อวี๋เซี่ยวคิดไว้ไม่ผิดเลย เมื่อปีที่แล้วในหมู่บ้านต้องเกิดเรื่องอะไรขึ้นแน่ๆ
“เล่าต่อสิ” อวี๋เซี่ยวถือถ้วยชาพลางนั่งลงข้างๆ