เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้องแปลหัวใจ
หมู่บ้านโรคระบาด 10
นี่น่ะเหรอวิหารเทพ ในวิหารไม่มีรูปเคารพ แล้วเซ่นไหว้อะไรกันล่ะ
อวี๋เซี่ยวเบนสายตากลับไปมองผืนน้ำ ในแอ่งน้ำลึกมืดมิดนั่นต้องมีอะไรอยู่แน่ แสงไฟสะท้อนบนผิวน้ำ สายน้ำที่เคยสงบนิ่งเริ่มกระเพื่อมปั่นป่วน ราวกับมีสัตว์ประหลาดขนาดยักษ์กำลังจะโผล่ออกมา
ถ้าเป็นเวลาปกติที่เจอสถานการณ์แบบนี้อวี๋เซี่ยวคงเผ่นไปนานแล้ว แต่ในเมื่อผู้ใหญ่บ้านยังเข้าออกวิหารเทพได้อย่างปลอดภัย เธอก็เลยแค่ถอยหลังไปสองก้าว
“บุ๋งๆๆ...”
ผิวน้ำทั้งแถบนูนโป่งขึ้นมาจนเป็นหลังเต่า ฟองสีขาวนับไม่ถ้วนผุดทะลักขึ้นมา อวี๋เซี่ยวเผลอขย้อนจนเกือบอ้วกเมื่อได้กลิ่นคาวคลุ้งรุนแรง กลิ่นคาวจัดเสียยิ่งกว่าโซนขายอาหารทะเลในตลาดสดเสียอีก
เธอรีบเอามือปิดจมูก พลางมองเงาร่างมหึมาที่ทะลวงพ้นผิวน้ำขึ้นมา
“ซ่า...”
ม่านน้ำไหลบ่าลงมาจากตัวของสัตว์ประหลาดขนาดยักษ์ราวกับห่าฝน ในที่สุดอวี๋เซี่ยวก็มองเห็นหน้าตาของสิ่งนั้นชัดๆ มันดูเหมือนหมึกยักษ์ตัวมหึมา หนวดระโยงระยางทั้งเหนือน้ำและใต้น้ำพันบิดกันไปมาไม่รู้กี่เส้น ร่างกายใหญ่โตมโหฬาร สูงเท่าตึกสองชั้นได้เลย