หมู่บ้านโรคระบาด 9

หมู่บ้านโรคระบาด 9

ถึงตรงนี้ แม้จะเพิ่งอยู่ด้วยกันแค่สองวันสั้น ๆ แต่พวกเขากลับรู้สึกพึ่งพาตัวท็อปคนนี้เข้าเต็มเปาแล้ว

โดยเฉพาะจั่วชิงที่นึกด่าตัวเองในใจว่าโง่จริง ๆ ถ้ารู้แต่แรกว่าไอดอลอยู่ข้างตัว ตอนนั้นจะถ่อไปสุสานทำไม เธอควรจะตามติดตัวท็อปตลอดทั้งวันทั้งคืนทุกลมหายใจ ต่อให้โดนใครว่าหน้าหนาก็ไม่สน

ก็แหม ใช่ว่าทุกคนจะมีโอกาสได้เกาะขาคนเก่งเสียหน่อย...

พวกเขาทั้งสี่คนปรึกษากันแล้วตกลงให้หวังหยางเฝ้าเวรช่วงหัวค่ำ จางเฟิงเฝ้าช่วงดึก ถ้าพรุ่งนี้ยังออกไปจากที่นี่ไม่ได้ ค่อยสลับให้จั่วชิงกับซุนอวิ๋นมาเฝ้าเวรแทน

ต่อให้แบ่งเวรกันแล้ว แต่คืนนี้ทั้งสี่คนก็นอนไม่หลับกันอยู่ดี

ผิดกับฝั่งอวี๋เซี่ยวทั้งห้าคนที่หลับสบายอุตุ เช้าวันรุ่งขึ้นอวี๋เซี่ยวตื่นเพราะได้กลิ่นกับข้าวหอมฟุ้ง พอลืมตาขึ้นมาก็รู้สึกว่าแขนชาหนึบไปหมด ที่แท้ก็เพราะโจวเสี่ยวเจินนอนกอดแขนเธอมาทั้งคืน

จ้าวหลานตื่นตั้งนานแล้ว กำลังนั่งอยู่ริมเตียงไม่รู้คิดอะไรอยู่ พอเห็นทั้งคู่ตื่นก็บอกว่า “เซี่ยวเซี่ยว ลุกเถอะ แม่ของกู่จิ่งหรงกำลังรอให้เธอยกน้ำชาอยู่น่ะ”