หมู่บ้านโรคระบาด 5

หมู่บ้านโรคระบาด 5

แดดช่วงสายกำลังดี ส่องลอดใบไม้หนาทึบลงมาต้องผืนดินหน้าประตู

กู่ซู่เงียบไปนาน ไม่ใช่ว่าจู่ๆ เป็นใบ้หรือกำลังลังเล แต่โลกทัศน์เขากำลังพังทลายแล้วประกอบขึ้นใหม่ต่างหาก

ถึงกับมีคนกล้ามาขอแพทย์เจ้าของไข้แต่งงาน หรือว่าเขายังฆ่าคนไปไม่มากพอหรือไง

อวี๋เซี่ยวเห็นเขาไม่พูดจา ก็บอกว่า “แต่งกับฉันไม่เสียเปล่าหรอกนะ ฉันมีข้อเสนอดีๆ ให้ด้วย”

กู่ซู่รู้สึกว่าในฐานะแพทย์เจ้าของไข้ ตัวเองมีความอยากรู้อยากเห็นมากเกินไปหน่อย แม้ตอนนี้เขาจะอยากเขมือบผู้หญิงคนนี้เต็มแก่ แต่ก็ยังอดสงสัยข้อเสนอดีๆ ที่เธอพูดถึงไม่ได้ “ข้อเสนออะไร”

“ฉันมีพี่น้องอยู่สองคน หน้าตาสะสวยปานล่มบ้านล่มเมือง กำลังอยู่ในวัยแรกแย้มทั้งคู่เลย” อวี๋เซี่ยวพูดพลางทำหน้าเหมือนเอาของล้ำค่ามาอวด “ถ้านายแต่งกับฉัน ฉันจะให้ทั้งคู่แต่งตามมาด้วย นายว่าดีไหมล่ะ”

“...”

คราวนี้ไม่ใช่แค่กู่ซู่ที่เงียบไป แม้แต่จ้าวหลานกับโจวเสี่ยวเจินก็อึ้งกิมกี่ไปตามๆ กัน

โจวเสี่ยวเจินสูดลมหายใจเฮือก “โอ้โห พี่เซี่ยวเป็นผียังไม่ยอมปล่อยพวกเราไปเลยนะเนี่ย”