หมู่บ้านโรคระบาด 4

หมู่บ้านโรคระบาด 4

“...”

การกระทำแบบนี้ทำเอาอวี๋เซี่ยวถึงกับอึ้งไปเลย ไม่คิดเลยจริง ๆ ว่าผีตัวนี้จะทุ่มสุดตัวขนาดนี้

ที่จริงอวี๋เซี่ยวไม่ได้กะจะเอาผีตัวนี้ให้ตาย เธอแค่คิดว่าหาเบาะแสจากพวกชาวบ้านคงยาก สู้จับผีมาเค้นถามยังดีกว่า ใครจะไปรู้ว่าผีตัวนี้จะใจเด็ดเบอร์นี้ ยอมหักไม่ยอมงอสุด ๆ

อวี๋เซี่ยวทำได้แค่โยนยันต์ลงไปในบ่ออุจจาระแผ่นหนึ่ง พอสายฟ้าฟาดเปรี้ยงแรกผ่าลงมาเธอก็รู้ทันทีว่าท่าไม่ดีแล้ว รีบวิ่งเตลิดออกจากส้วมหลุม ทันใดนั้นก็ได้ยินเสียงระเบิดดังสนั่นหวั่นไหวมาจากข้างหลัง

สมองของอวี๋เซี่ยวดังก้องวิ้ง ก่อนจะลืมตาตื่นขึ้นมาอย่างฉับพลัน

เธอเบิกตากว้างด้วยความตกใจ รอบตัวมืดสลัว มีเพียงแสงจันทร์รำไรส่องผ่านหน้าต่างเข้ามา มือไขว่คว้าไปทั่วจนสัมผัสได้ถึงผ้าห่มและผ้าปูที่นอน

เธอตื่นขึ้นมาบนเตียงของตัวเอง หรือว่าเรื่องทั้งหมดเมื่อกี้จะเป็นแค่ฝันไปกันนะ

อวี๋เซี่ยวกำลังจะลุกขึ้นนั่ง จู่ ๆ ก็รู้สึกเจ็บแปลบที่แขนขวา พอถกแขนเสื้อขึ้นหรี่ตามองดูดี ๆ ถึงเห็นว่าเป็นรอยฟันกัด เธอไม่ได้ฝันไป เมื่อกี้เจอผีเข้าจริง ๆ