เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้องแปลหัวใจ
หมู่บ้านโรคระบาด 3
ข้างโต๊ะมีคนยืนอยู่สองคน คนหนึ่งคือกู่ซู่ อีกคนก็คือกู่ซู่... สภาพจิตใจเขาแตกสลายไปแล้ว
นี่เขาโดนเต๊าะเข้าแล้วเหรอ
เป็นแพทย์เจ้าของไข้มาตั้งหลายปี ส่งคนไข้ไปสู่สุคติมารุ่นแล้วรุ่นเล่า กู่ซู่จะเรียกว่าเจนโลกก็ไม่ผิด แต่เขากลับเพิ่งเคยเจอสถานการณ์แบบนี้เป็นครั้งแรก จนทำเอาทำหน้าไม่ถูกไปชั่วขณะ
พออวี๋เซี่ยวพูดจบก็มองเขาตาแป๋วอย่างคาดหวัง กู่ซู่เงียบไปนานก่อนจะย้อนถาม “คำตอบนี้มันสำคัญด้วยเหรอ”
“สำคัญมากสิคะ” อวี๋เซี่ยวตอบหน้าตายและจริงจังสุดขีด “สำคัญกับฉันมากเลย ทำไมเหรอคะ คำถามนี้มันผิดกฎข้อไหนของโรงพยาบาลหรือเปล่า”
“...” กู่ซู่ตอบ “ไม่มี”
อวี๋เซี่ยวดีใจออกนอกหน้า “งั้นก็เยี่ยมไปเลย!”
“...” กู่ซู่คิดในใจว่าเธอจะตื่นเต้นทำไม ไม่ว่าฉันจะมีเมียหรือไม่มีมันก็ไม่เกี่ยวอะไรกับเธอไม่ใช่เหรอ แต่เขาก็อดถามออกไปไม่ได้ ทั้งที่พอหลุดปากไปแล้วก็นึกเสียใจทันที
“เธอจะถามเรื่องนี้ไปทำไม”