เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 261
หลี่เฉิงเฉียนเฝ้าอยู่ข้างเตียงของหลี่ยวนตลอดทั้งวัน ไม่ยอมจากไปแม้แต่ครึ่งก้าว
เมื่อหลี่ซื่อหมินเห็นว่าหลี่ยวนพ้นขีดอันตรายแล้ว ก็แยกตัวไปจัดการราชกิจ
อย่างไรเสีย หากหลี่ยวนไม่เป็นอะไรแล้ว การที่เขายังอยู่ที่นี่ต่อก็ออกจะกระอักกระอ่วนอยู่บ้าง
ส่วนเหตุผลที่หลี่เฉิงเฉียนยังคงอยู่ที่นี่ไม่ยอมไปไหน ไม่ใช่เพราะต้องการแสดงอะไรให้ใครเห็น
แต่เป็นเพราะเขาไม่กล้าจากไปจริง ๆ
เขากังวลเหลือเกินว่าตาแก่ที่บ้านจะหาเรื่องใส่ตัวอีก
เพิ่งป่วยหนักจนช่วยชีวิตกลับมาได้แท้ ๆ แต่กลับซดสุราหมดหนึ่งกาแล้วส่งตัวเองไปปรโลก เรื่องเช่นนี้คนอื่นอาจทำไม่ได้ แต่หลี่ยวนทำได้แน่นอน
ดังนั้น หลี่เฉิงเฉียนจึงเข้าควบคุมตำหนักอู่เต๋ออย่างเบ็ดเสร็จ
เรื่องกินอยู่หลับนอนของหลี่ยวน ล้วนขึ้นอยู่กับคำตัดสินของเขา