เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 262
เมื่อเห็นว่าคนอื่น ๆ ต่างพากันนิ่งเงียบ ประมุขตระกูลหวางจึงเอ่ยขึ้นมาอีกครั้ง
"ถ้าเช่นนั้นหมายความว่าน้องเขย... ต่อให้ตอนนี้หลี่เฉิงเฉียนจะนำกระดาษและวิชาการพิมพ์รูปแบบใหม่ที่น่าตื่นตะลึงนี้ออกมาแล้ว แท้จริงพวกเขาก็ยังมีไพ่ตายซ่อนอยู่อีกอย่างนั้นหรือ?"
"น้องเขย ไม่ใช่ว่าพี่ใหญ่ไม่เชื่อใจเจ้า เพียงแต่... เรื่องทำนองนี้ หากสามารถงัดออกมาได้สักหนึ่งหรือสองอย่าง ก็ถือว่าฝ่ายตรงข้ามมีบุญวาสนาท่วมท้นแล้ว"
"อีกอย่าง หากถึงเวลาต้องเผชิญหน้ากันจริง ๆ ย่อมหนีไม่พ้นการแข่งขันกันในทุก ๆ ด้าน ทั้งกำลังคน เสบียงอาหาร และเงินทอง"
"ไอ้พวกชาติพ้องเผ่าเร่ร่อนตระกูลหลี่พวกนั้น เพิ่งจะกลับมาผงาดได้กี่วันกันเชียว?"
"พวกมันเอาพื้นเพรากฐานที่ไหนมาแข่งขันกับพวกเรา?"
คำพูดของประมุขตระกูลหวาง ชัดเจนว่าโดนใจคนอื่น ๆ เข้าอย่างจัง