เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 256
สมแล้วที่ท่านหลู่ซวิ่นเป็นปรมาจารย์ชั้นยอดอย่างแท้จริง
ถ้อยคำที่เขากล่าวไว้ แม้เวลาจะผ่านไปนับพันปี ก็ยังคงมีเหตุผลอยู่เสมอ
คนในชาติมักยินดีประนีประนอมมาแต่ไหนแต่ไร หากต้องการเปิดหน้าต่าง ก็ต้องเริ่มต้นด้วยการเสนอให้รื้อหลังคาเสียก่อน
ดูสิ เพียงหลี่เฉิงเฉียนเอ่ยเช่นนี้ ขุนนางในราชสำนักกลุ่มหนึ่งที่เมื่อครู่ยังโวยวายราวกับจะเป็นจะตาย ยืนกรานไม่เห็นด้วย ต่างก็เงียบเสียงลงทันที
ล้อเล่นหรือ ก็แค่ให้แต่ละแห่งสละเงินไม่กี่อีแปะ เพื่อเลี้ยงดูขอทานเด็กกลุ่มหนึ่งเท่านั้นเอง
พวกท่านผู้สูงศักดิ์มีจิตใจเมตตา จะช่วยเหลือสักหน่อยก็ใช่ว่าจะไม่ได้เสียหน่อย
หลี่ซื่อหมินที่ประทับอยู่เบื้องบนมองภาพนี้แล้วรู้สึกไม่สบอารมณ์อยู่บ้าง
พวกเจ้าพวกนี้ เหตุใดถึงไม่กล้าโวยวายกับเฉิงเฉียนบ้างเล่า?