กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 254
หลี่เฉิงเฉียนสังเกตเห็นความเยาะเย้ยที่แทบไม่คิดปิดบังของหลี่ซื่อหมินได้ในทันที
แต่เขาก็ไม่ได้ใส่ใจมากนัก
เพราะตาลุงผู้นี้ชอบพูดจาเหน็บแนมเขาอยู่เป็นประจำ ไม่ใช่เพิ่งเกิดขึ้นครั้งสองครั้งเสียหน่อย
เขาชินเสียแล้ว
ยิ่งไปกว่านั้น เมื่อเทียบกับคำเยาะเย้ยเล็กน้อยของหลี่ซื่อหมินแล้ว ขุนนางทั้งหลายที่อยู่ในท้องพระโรงต่างหากที่สำคัญกว่า
คิดจะตั้งสำนักหนังสือพิมพ์เองหรือ?
หึ! ถามข้าก่อนหรือยัง?
หลี่เฉิงเฉียนประสานมือคารวะหลี่ซื่อหมิน ก่อนเอ่ยขึ้น
"เสด็จพ่อ ในเมื่อเหล่าขุนนางต่างมีข้อโต้แย้งเกี่ยวกับเรื่องนี้ เช่นนั้นให้ลูกอธิบายหลักเกณฑ์ในการจัดตั้งและเผยแพร่หนังสือพิมพ์แก่ทุกท่านก่อน ดีหรือไม่พ่ะย่ะค่ะ?"