เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 205
"ดังนั้น... เจ้าตั้งใจจะให้เราช่วยเขียนบทความให้เจ้าอย่างนั้นหรือ?"
"แถมยังต้องใช้ชื่อของเราตีพิมพ์ออกไปอีกด้วยงั้นรึ?"
หลี่ซื่อหมินมองดูหลี่เฉิงเฉียนที่ยืนพูดจาฉอดๆ อยู่เบื้องหน้าตนเองมานานสองนาน เอ่ยถามออกไปด้วยความรู้สึกเหลือเชื่ออยู่บ้าง
ทว่าหลี่เฉิงเฉียนกลับทำราวกับไม่ได้ยินความรู้สึกเหลือเชื่อในน้ำเสียงของหลี่ซื่อหมินแม้แต่น้อย กลับกันเขากลับพยักหน้าลงแรงๆ อย่างชอบธรรมเสียเต็มประการ
"ถูกต้องแล้วพ่ะย่ะค่ะ!"
"เสด็จพ่อ เรื่องนี้ไม่เพียงแต่เป็นผลดีต่อแผ่นดินและราษฎร ยิ่งโดยเฉพาะกับครอบครัวของเราแล้ว นับเป็นเรื่องดียิ่งใหญ่เหนือสิ่งอื่นใด การที่เสด็จพ่อจะทรงสนับสนุนสักนิด มิใช่เรื่องที่สมควรอยู่แล้วหรอกหรือพ่ะย่ะค่ะ!"
หลี่ซื่อหมินกอดอกมองหลี่เฉิงเฉียนด้วยท่าทีแบ่งรับแบ่งสู้ พร้อมกับกระตุกมุมปาก