เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 146
หลี่เฉิงเฉียนในวันนี้ใช้การกระทำอันจริงใจเป็นเครื่องพิสูจน์
การได้เป็นเถ้าแก่ผู้ร่ำรวยและยังรักความสบายคนหนึ่ง ยามที่ได้มาพบเจอกับวัวงานพลังงานนิวเคลียร์ผู้มีความสามารถเปี่ยมล้น ช่างเป็นความปีติยินดีเสียเหลือเกิน
อย่างน้อยที่สุด ไหลฝูที่อยู่ข้าง ๆ ซึ่งทำงานให้หลี่เฉิงเฉียนเช่นเดียวกัน ก็รู้สึกอิจฉาจนน้ำตาแทบไหลพรากออกมาจริง ๆ!
หลี่เฉิงเฉียนผู้ซึ่งในยามปกติมักจะรักษาระยะห่างและหลีกเลี่ยงการคลุกคลีกับผู้อื่นอย่างสนิทสนม
ในครานี้กลับลงทุนเล่นบทประพันธ์ฉากใหญ่ในชีวิตจริงอย่าง ‘จับมือมองตากันน้ำตาคลอเบ้า’ เลยทีเดียว!
เขาดึงมือของหม่าโจวตรง ๆ แล้วเดินเข้ามาด้านในตำหนัก ตรงไปยังตำแหน่งที่ปกติแล้วหม่าโจวชอบนั่งและคุ้นชินที่สุดเพื่อให้นั่งลง
จากนั้นหลี่เฉิงเฉียนก็ไม่คิดจะกลับไปนั่งที่ของตนเองอีกเลย
เขานั่งลงข้าง ๆ แล้วเอ่ยปากพูดคุยกับหม่าโจวทันที