กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 145
หลี่เฉิงเฉียนมาอย่างรวดเร็วและจากไปอย่างรวดเร็วเช่นกัน
เขาถึงขนาดไม่ได้เอ่ยสิ่งใดกับจ่างซุนอู๋จี้รวมถึงตู้หรูฮุ่ยและคนอื่น ๆ เลย
เพียงแค่ทักทายผ่าน ๆ และส่งยิ้มให้โดยไม่ได้พูดคุยสัพเพเหระอะไรก็เดินออกจากประตูไปทันที
ท้ายที่สุดแล้วในมือของเขายามนี้ยังมีเรื่องราวอีกไม่น้อยทีเดียว
เรื่องนี้ทำให้จ่างซุนอู๋จี้ผู้ซึ่งเดิมทีวางแผนจะมาหยั่งเชิงดูสถานการณ์ที่นี่ถึงกับนึกเสียดายจนแทบกระอัก
เป็นประเภทที่โกรธจนถึงขนาดทุบต้นขาตัวเองเลยทีเดียว!
ขาดทุน!
ขาดทุนยับเยิน!
รู้อย่างนี้เมื่อครู่ควรจะรั้งตัวเฉิงเฉียนเอาไว้เสียก็ดี