เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 135
หลังจากหลี่เฉิงเฉียนจัดการกิจธุระทั้งปวงของตำหนักบูรพาเรียบร้อยแล้ว เขาก็ตัดสินใจนำสำรับมื้อกลางวันติดมือมาด้วย ก่อนจะนั่งรถม้าตรงมายังตำหนักลี่เจิ้ง
หากเป็นยามปกติ แน่นอนว่าเขาย่อมยินดีที่จะเดินเท้าสำรวจรอบวังหลวงสักสองสามรอบเพื่อยืดเส้นยืดสายเสียหน่อย
ทว่าสถานการณ์ในวันนี้เช่นนี้... นั่งรถม้าไปอย่างสงบเสงี่ยมเจียมตัวเสียยังจะดีกว่า!
รอจนกระทั่งหลี่เฉิงเฉียนเดินทางมาถึงตำหนักลี่เจิ้งอย่างเร่งรีบ เขาก็พบอู๋เสอยืนรักษาการณ์อยู่หน้าประตูใหญ่ของตำหนักลี่เจิ้งด้วยใบหน้าไร้ความรู้สึกตามคาดหมายโดยไม่มีความผิดเพี้ยนใดๆ
ส่วนเหล่าขันทีรับใช้และนางกำนัลที่เดิมทีควรจะคอยปรนนิบัติอยู่ภายในตำหนักลี่เจิ้ง ยามนี้กลับพากันชะเง้อคอแอบมองอยู่ตรงตำหนักปีกด้านข้าง
เมื่อหลี่เฉิงเฉียนเห็นภาพนี้เข้าก็ไม่ได้รู้สึกแปลกใจแม้แต่น้อย
เพิ่งจะล่วงรู้ข่าวคราวที่น่าตกใจถึงเพียงนั้น หากเวลานี้เสด็จพ่อไม่ไล่คนอื่นๆ ออกไปสิถึงจะเป็นเรื่องผิดปกติ