กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 128
ประโยคที่ว่า "พี่ใหญ่ไม่เคยไปเที่ยวหอโคมเขียว แต่เจ้าเคยไป" ทำเอาหลี่ซื่อหมินนิ่งอึ้งค้างเติ่งอยู่กับที่ในทันที
หลี่เค่อที่อยู่ด้านข้างค่อยๆ ขยับถูไถเข้ามาใกล้ แล้วขยับถอยร่นไปด้านข้างอีกครา
เดิมทีก็อยู่ใกล้ชิดกับขอบประตูอยู่แล้ว ยามนี้เขากลับนึกอยากจะมุดเข้าไปหลบในเงาหลังประตูเสียให้ได้
นี่มันน่ากลัวชะมัดยศ
เจ้าอ้วนชิงเชวี่ยผู้นี้ไม่กลัวตายเลยหรืออย่างไร?
ถึงกับกล้าเอ่ยถ้อยคำเช่นนี้ต่อหน้าเสด็จพ่อได้?
แม่เจ้าโว้ย เสด็จแม่หยาง ข้าถูกเจ้าอ้วนชิงเชวี่ยผู้นี้ซัดทอดเคราะห์กรรมไปด้วยเสียแล้ว
เขาถูกทุบตีนั้นยังมีเหตุผลสมควรรองรับได้ แล้วตัวข้าเล่า???
ฮือๆๆ เสด็จแม่หยาง ข้าช่างไม่ได้รับความเป็นธรรมเอาเสียเลย