กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 84
"เฉิงเฉียนเอ๋อร์..."
"หลานอยู่นี่พ่ะย่ะค่ะ!"
เมื่อมองตาแก่ผู้มีท่าทีค่อนข้างทอดถอนใจหลังจากฟังแผนการที่ตนเล่าจนจบ หลี่เฉิงเฉียนก็ก้มหน้าลงอย่างเจียมเนื้อเจียมตัวเป็นอันมาก
ทว่าหลี่ยวนยามที่มองเด็กหนุ่มผู้ดูอย่างไรก็แสนจะเชื่อฟังผู้นี้ กลับรู้สึกว่าหนังศีรษะของตนกำลังชาด้านเป็นระลอก ๆ
"เจ้า..."
"เอ่อ ก็คือเจ้า..."
"เรื่องนี้..."
หลี่ยวนอ้าปากอยู่หลายครั้งติดต่อกัน ทว่าสุดท้ายก็ยังคงไม่สามารถเอ่ยคำพูดออกมาให้ชัดเจนได้
หรือจะกล่าวอีกอย่างคือ ตัวเขาเองก็ไม่รู้เช่นกันว่าตนเองควรจะพูดอะไรออกมาแน่