เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 83
หลังจากส่งหลี่ซื่อหมินที่มีสีหน้ายากจะคาดเดาและเหล่าเด็กน้อยที่ยังคงสะลึมสะลือกลับไปแล้ว หลี่เฉิงเฉียนก็หมุนตัวกลับเข้าสู่ตำหนักด้านหลัง จากนั้นกระโดดโหยงขึ้นไปบนเตียงนอนแล้วทิ้งตัวลงนอนหงาย แผ่หลาเป็นปลาเค็มขี้เกียจแม้แต่จะพลิกตัว
เรื่องที่ควรจัดการ ในตอนนี้ก็จัดการไปเกือบจะเรียบร้อยหมดแล้ว
งานที่เหลือหลังจากนี้ ก็ต้องปล่อยให้คนอื่นเป็นคนลงมือทำสิ
ไม่อย่างนั้นแล้ว ข้าจะอุตส่าห์สรรหาคนจำนวนมากเหล่านั้นมาไว้ทำไมกันเล่า?
เพียงแต่ เมื่อนึกถึงคำพูดก่อนจากไปของหลี่ซื่อหมินเมื่อครู่ หลี่เฉิงเฉียนก็รู้สึกปวดหัวขึ้นมาอยู่บ้างเล็กน้อย
ตาแก่นั่น รับมือยากชะมัด
ต่อให้เมื่อครู่ต่อหน้าหลี่ซื่อหมิน ตนเองจะตบหน้าอกรับประกันเสียงแข็งไปแล้ว แต่ในความเป็นจริง ตาแก่นั่นร้อยทั้งร้อยต้องหาเรื่องปวดหัวมาให้อีกแน่ๆ