เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 85
หลี่เฉิงเฉียนเกือบจะวิ่งหนีเตลิดออกมาด้วยความลนลานท่ามกลางรอยยิ้มที่มีความหมายลึกซึ้งของหลี่ยวน
ใครใช้ให้ตาเฒ่าคนนั้นคิดไม่ซื่อ คอยเรียกเขาว่าไอ้คนเจ้าเล่ห์ตัวน้อยกับเจ้าดำน้อยกันเล่า
เขาแค่ฉลาดกว่าคนทั่วไปขึ้นมานิดหน่อยเองไม่ใช่หรือ
เหตุใดจึงกลายมาเป็นฉายานี้ได้กันเล่า?!
นี่มันภาพลักษณ์พังทลายแบบคลาสสิกชัด ๆ
น่าอนาถสิ้นดี!
ใครจะรู้ว่าพอหันไปปรึกษากับพ่อของตัวเองเรื่องนี้ เขากลับต้องตกใจซ้ำสอง
ใครจะคาดคิดว่าความลับที่ก่อนหน้านี้เคยตบหน้าอกรับประกันว่านอกจากตาเฒ่าแล้วไม่มีใครรู้ ทว่ามาอยู่กับพ่อผู้ดุร้ายของเขากลับมีการขึ้นทะเบียนจัดทำบัญชีไว้นานแล้ว และกำลังรอโอกาสที่จะได้ลองมือกับอีกฝ่ายอยู่พอดี
เรื่องนี้ทำให้หลี่เฉิงเฉียนรู้สึกราวกับตัวเองเป็นไอ้โง่เขลาคนหนึ่ง