เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 82
ท่าทางของหลี่ซื่อหมินที่กำลังลูบคลำรูปปั้นหงส์ไล่มังกรอันเย็นเฉียบด้วยความหลงใหลจนเต็มประดา อย่าว่าแต่หลี่เฉิงเฉียนเลย แม้แต่หลี่ลี่จื้อยังอดรู้สึกเคอะเขินขึ้นมาไม่ได้
ท่านเองก็ช่วยสำรวมหน่อยเถอะเจ้าค่ะ
สีหน้าท่าทางเช่นนี้มันชัดเจนจนเกินไปแล้ว
ฮองเฮาจ่างซุนก้าวเข้าไปใกล้เพื่อพิจารณาอยู่สองครา จากนั้นก็ยื่นมือไปที่เอวของหลี่ซื่อหมินอย่างเงียบเชียบ แล้วออกแรงบิดเบา ๆ
"ซี๊ด..."
หลี่ซื่อหมินสะดุ้งโหยงขึ้นมาในทันที จากนั้นก็ส่งสายตาไร้เดียงสาหันไปมองฮองเฮาจ่างซุน
แต่พอสบเข้ากับดวงตาหงส์คู่นั้นของฮองเฮาจ่างซุนเข้า เขาก็เข้าใจทันทีว่าตนเองทำอะไรผิดไป
โดยเฉพาะเมื่อเห็นบรรดาภรรยาและบุตรที่รายล้อมอยู่รอบตัวในยามนี้ แม้แต่เสี่ยวลี่จื้อก็ยังมองมาที่เขาด้วยแววตาที่เจือความเคอะเขินอยู่บ้าง ทำเอาใบหน้าชราของเขาแดงก่ำขึ้นมาเช่นกัน