กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 37
หลี่ซื่อหมินเวลานี้สีหน้าย่ำแย่ถึงขีดสุด
ไม่ใช่เพราะเรื่องอื่นใด แต่เขาพบว่า ตัวเองคล้ายจะเริ่มไม่รู้จักบุตรชายคนนี้เสียแล้ว
ดูเหมือนจะเพิ่มความองอาจที่ก่อนหน้าไม่เคยมีมาอีกวูบหนึ่ง ทั้งยังเพิ่มความโปร่งใสและไร้ความเกรงกลัวขึ้นอีกหลายส่วน
ที่สำคัญที่สุดคือ ไม่รู้ว่าตั้งแต่เมื่อใดที่หลี่เฉิงเฉียนเริ่ม "พูดเหตุผล" ขึ้นมา
ไม่ว่าจะเรื่องใดก็ล้วนทำตามกฎเกณฑ์ไปเสียหมด
ทว่าตัวเขากลับเป็นถึงฮ่องเต้ ด้านหนึ่งคือผู้สร้างกฎเกณฑ์ขึ้นมา
แต่อีกด้านหนึ่ง พวกเขากลับเป็นคนที่ใส่ใจกฎเกณฑ์น้อยที่สุด
เพราะในสายตาของฮ่องเต้ พระดำรัสของพระองค์ก็คือกฎ
แต่ในยามนี้ หลี่เฉิงเฉียนกลับดึงตัวเขาเข้าไปใน "กฎเกณฑ์" เพื่อพูดคุยเรื่องเหตุผลเนี่ยนะ?