เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 38
เวลานี้หลี่เฉิงเฉียนเห็นว่าผลลัพธ์ช่างยอดเยี่ยมเสียจริง จึงตบมือลงเบา ๆ ทีหนึ่ง
"ถ้าเช่นนั้นเรื่องนี้ก็เป็นเช่นนี้แล บ้านเราขาดเงิน แต่ทว่าไม่ว่าจะเป็นเสด็จปู่ เสด็จพ่อ หรือเสด็จแม่ ไม่มีใครสักคนที่สามารถก้าวออกหน้ามาได้!"
"เพราะเหตุใดกัน?"
"ก็เพราะเจ้าตาแก่หัวดื้อเว่ยเจิงคนนั้นน่ะสิ ยังไม่นับพวกที่กำลังจ้องมองธุรกิจบ้านเราตาเป็นมัน ถึงเวลานั้นย่อมต้องออกหน้ามากล่าวหาว่าบ้านเราแย่งชิงผลประโยชน์กับราษฎรอย่างแน่นอน!"
"กระทั่งตัวข้ายังคำนวณดูแล้ว คาดว่าคนที่ก้าวออกมาถึงเวลานั้นน่าจะมีท่านลุงของข้าด้วย!"
"ดังนั้น เรื่องนี้มีเพียงข้าที่ทำได้!"
"เพราะเมื่อข้าเป็นคนทำ พวกเขาจึงทำอะไรข้าไม่ได้!"
เมื่อหลี่ยวนได้ยินดังนั้น จึงเหลือบตามองหลี่ซื่อหมินแวบหนึ่ง ก่อนจะเอ่ยถามด้วยรอยยิ้ม
"เฉิงเฉียนเอ๋อร์ เจ้าพูดมาเช่นนี้เราเข้าใจแล้ว"