เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 12
หลี่เฉิงเฉียนคล้ายกับคาดการณ์ตบะนี้เอาไว้ล่วงหน้าอยู่แล้ว
เขาเผชิญหน้ากับสายตาดุดันโกรธเกรี้ยวของฮองเฮาจ่างซุน เอ่ยตอบด้วยน้ำเสียงราบเรียบ
"เสด็จแม่ ท่านอาจจะรู้สึกว่าคำพูดของลูกเมื่อครู่มันเกินเลยไป"
"ทว่าท่านฟังไม่ชัดหรือ?"
"สิ่งที่ลูกพูดคือ เขามีความคิดอยากแย่งชิงตำแหน่งรัชทายาท ลูกไม่ถือสาเขา!"
"ท้ายที่สุดแล้ว องค์ชายที่ไม่คิดอยากเป็นรัชทายาท ย่อมไม่ใช่องค์ชายที่ดี!"
"ดังนั้น ในฐานะพี่ใหญ่เช่นลูก ย่อมสามารถทำเป็นมองไม่เห็นความต้องการอยากชิงตำแหน่งของเขาได้"
"ต่อให้เพราะเหตุนี้เขาจะติดต่อไปยังขุนนางกลุ่มใหญ่เพื่อมาส่งเสียงเชียร์ตบเท้าหนุนหลังตนเอง ลูกก็ยังสามารถแสร้งทำเป็นมองไม่เห็นได้เช่นกัน!"
"เพราะลูกรู้ดีอย่างแจ่มชัดว่า เขาไม่มีวันทำสำเร็จ เรื่องนี้เป็นเพียงแค่การทำท่าทางให้ดูยิ่งใหญ่ไปอย่างนั้นเอง!"