เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 53 ให้พวกเธอหนึ่งล้าน จะเอาไหมล่ะ
เสิ่นอวี้เจิงดึงเปิดม่าน แสงยามเช้าพลันสาดส่องเข้ามาทันที
เขายืนอยู่หน้าหน้าต่าง มองลงไปยังเขตบ้านพักทหารทั้งหมด ตึกสูงในเมืองที่อยู่ไกลออกไปผลุบ ๆ โผล่ ๆ อยู่ในม่านหมอกบาง
ในที่สุดเขาก็ยืนขึ้นมาได้อีกครั้ง กลับมายืนอยู่บนที่สูงของโลกใบนี้ใหม่อีกหน
“อวี้เจิง…” พ่อเสิ่นสะกดกลั้นความตื่นเต้นเอาไว้ไม่อยู่ “ลูกฟื้นฟูตั้งแต่เมื่อไหร่ ทำไมไม่บอกพวกเราสักคำ”
เสิ่นอวี้เจิงหันกลับมา
ผู้เป็นพ่อยืนอยู่ข้างประตู สายตาจับจ้องไปที่ขาทั้งสองข้างของเขาเขม็ง ราวกับกลัวว่าหากกระพริบตาเพียงครั้งเดียวภาพนี้ก็จะเลือนหายไป
“พ่อครับ ผมเองก็เพิ่งจะค่อย ๆ กลับมารู้สึกเมื่อคืนนี้ ผมเองยังแทบไม่กล้าเชื่อเลย”
พ่อเสิ่นสาวเท้าเดินเข้ามาอย่างรวดเร็ว พร้อมกับช่วยประคองแขนของเขาไว้
“ร่างกายเพิ่งจะฟื้นฟู อย่ายืนนานเกินไป นั่งลงพักเถอะ”