กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 54 วันหลังกลับมาเยี่ยมบ่อยๆ นะ
หร่วนจื่ออีก้มตัวลง หยิบกระดาษสีเหลืองปึกหนึ่งออกมาจากถุง นิ้วมือกรีดผ่านเงินกระดาษจนเกิดเสียงดังซ่า ๆ
เธอเงยหน้าขึ้น แววตาสงบนิ่ง “วันนี้เป็นวันครบรอบการเสียชีวิตสิบปีของแม่ฉัน กระดาษเงินกระดาษทองพวกนี้เผาให้แม่ค่ะ”
เซี่ยหงโปถึงเพิ่งเข้าใจกระจ่าง
หลายปีมานี้ เขาลืมภรรยาผู้ล่วงลับไปจนถึงเก้านภานานแล้ว การแต่งงานครั้งนั้นถูกเขามองว่าเป็นความอัปยศในชีวิต ไม่คิดอยากจะเอ่ยถึงเลยสักนิด
หานจืออิงได้ยินดังนั้น ก็รู้สึกเพียงว่ามีไอเย็นยะเยือกสายหนึ่งแล่นพล่านขึ้นมาจากแผ่นหลัง
หลังจากหร่วนซูเจวียนเสียชีวิต เธอก็มักจะฝันเห็นดวงตาคู่หนึ่งในความมืดกำลังจ้องเขม็งมาที่เธอ แม้จะผ่านมาหลายปีแล้ว แต่ความหวาดกลัวนี้ก็ยังสลัดไม่หลุดเสียที