บทที่ 15 ผู้นำจะมีเจตนาไม่ดีได้ยังไง

ฉินเฟิงนึกว่าหลังจากสลัดพี่สวีหลุดแล้วชีวิตจะสงบสุข

แต่ความจริงพิสูจน์ให้เห็นว่า เขาไร้เดียงสาเกินไป

บ่ายวันศุกร์ ขณะที่ฉินเฟิงกำลังจัดทำรายการหนังสือเก่าอยู่ที่ชั้นสามของห้องสมุด โทรศัพท์ของเขาก็ดังขึ้น

เป็นสายจากฝ่ายอำนวยการ

“ผู้อำนวยการฉิน ท่านรองผู้อำนวยการติงให้คุณไปพบที่ห้องทำงานตอนนี้ครับ”

ฉินเฟิงชะงักไป: “รองผู้อำนวยการติง? ท่านไหนครับ?”

“ท่านติงหวาหรง รองผู้อำนวยการที่ดูแลงานบริหารและพลาธิการครับ”

สมองของฉินเฟิงรีบทบทวนข้อมูลทันที—ติงหวาหรง รองผู้อำนวยการอันดับสามของโรงเรียนพรรค อายุประมาณ 55-56 ปี ปกติมักจะปฏิบัติงานอยู่ที่ตึกอำนวยการ ตัวเขาเองไม่เคยแม้แต่จะเดินสวนกับท่านเลยสักครั้ง

“พอจะทราบไหมครับว่าเรื่องอะไร?” ฉินเฟิงถามหยั่งเชิง

“ไม่ทราบครับ ท่านแค่สั่งให้คุณมาพบเดี๋ยวนี้”