บทที่ 14 เรื่องซุบซิบ

วันเวลาล่วงเลยเข้าสู่เดือนมกราคม ฉินเฟิงรู้สึกว่าชีวิตของเขาในตอนนี้ช่างมีความสุขราวกับเทวดา

ทุกเช้าเขาตื่นตอนเจ็ดโมงเพื่อไปช่วยงานที่ร้านของพ่อแม่สองชั่วโมง

ที่บอกว่าช่วยงาน จริงๆ ก็แค่ช่วยหยิบของ รับเงิน และถือโอกาสกินเจียนปิ่งที่เพิ่งทำเสร็จใหม่ๆ—ทาด้วยซอสมะเขือเทศที่เคี่ยวเอง กัดเข้าไปคำหนึ่ง ทั้งเปรี้ยว หวาน และกรอบนอกนุ่มใน ความสบายใจของทั้งวันเริ่มต้นขึ้นจากตรงนี้

ก่อนเก้าโมงเขาก็เดินทอดน่องมาถึงห้องสมุด เหล่าหวังทำความสะอาดชั้นหนึ่งจนเอี่ยมอ่องแล้ว

เขาทักทายสั้นๆ ก่อนจะขึ้นไปยังห้องทำงานชั้นสาม ชงชาสักถ้วย แล้วเริ่มต้นงานของวัน—ถ้าการอ่านหนังสือถือว่าเป็นงานล่ะก็นะ

ระบบการปลูกในมิติก็ได้รับการปรับปรุงให้เหมาะสมยิ่งขึ้น

นับตั้งแต่ค้นพบว่าในร้านค้ามีเมล็ดถั่วลันเตาขาย ซึ่งราคาต่อหน่วยสูงกว่ามะเขือเทศถึงสองเท่า ฉินเฟิงก็เปลี่ยนที่ดินทั้ง 8 แปลงมาปลูกถั่วลันเตาทั้งหมด

ในที่ดินระดับ 2 ใช้เวลาเพียง 10 นาทีก็เก็บเกี่ยวได้ วันหนึ่งเขาสามารถเก็บเกี่ยวได้หลายสิบรอบ