บทที่ 16 ข้อเรียกร้องสุดพิลึก

นับตั้งแต่พบกับซุนเยี่ยนครั้งนั้น ฉินเฟิงก็โยนเรื่องนี้ทิ้งไปไว้ข้างหลังทันที

ทุกวันเขายังคงไปทำงานตามปกติ—ชงชา อ่านหนังสือ และจัดรายการหนังสือบ้างเป็นครั้งคราว ถั่วลันเตาในมิติถูกเก็บเกี่ยวไปรุ่นแล้วรุ่นเล่า เหรียญทองเพิ่มขึ้นอย่างมั่นคง แม้จะยังห่างไกลจากภูตน้อย แต่การเห็นตัวเลขขยับขึ้นก็ทำให้เขาสบายใจ

ส่วนเรื่องติดต่อกับซุนเยี่ยนน่ะเหรอ?

เลิกตลกเถอะ

แม้แต่เบอร์โทรศัพท์ก็ไม่ได้ทิ้งไว้ วีแชทก็ไม่ได้แอด จะให้ติดต่อกับอากาศหรือไง

อีกอย่างฉินเฟิงก็รู้จักเจียมตัว—อีกฝ่ายเป็นถึงครูโรงเรียนมัธยมชื่อดัง จบปริญญาโท หน้าตาสวยระดับดารา จะมาตาถึงมองคนคุมห้องสมุดอย่างเขาเชียวหรือ?

คางคกอยากกินเนื้อหงส์?

นั่นมันนิทาน ในความเป็นจริง คางคกควรจะมีสำนึกของคางคก กบดานอยู่ข้างสระน้ำเงียบๆ อย่าเอาแต่แหงนมองฟ้าให้เสียเวลาเลย

วันหนึ่งในช่วงปลายเดือนธันวาคม ขณะที่ฉินเฟิงกำลังช่วยเหล่าหวังจัดหนังสือพิมพ์เก่าอยู่ที่ชั้นหนึ่งของห้องสมุด พี่สวีก็เดิน "ตึก ตึก ตึก" เข้ามาด้วยรองเท้าส้นสูง