บทที่ 4 ท่านผู้อำนวยการ เชิญเข้าไปเถอะครับ

ฉินเฟิงมองดูรายการเดินบัญชีธนาคารในมือ ในใจรู้สึกหนักอึ้งราวกับมีก้อนหินกดทับอยู่

ยอดเงินสองแสนหยวน ระบุหมายเหตุว่า “เงินกู้”

เขามองจ้องไปยังชื่อผู้รับเงิน—จางเจี้ยนหัว ซึ่งเป็นชื่อที่เขาไม่คุ้นเคยเลยแม้แต่นิดเดียว

ตามขั้นตอนที่เรียนมาตอนฝึกอบรม เขาจำเป็นต้องตรวจสอบตัวตนของบุคคลนี้ก่อน

แต่จะตรวจสอบอย่างไรล่ะ?

ตอนนี้เขาอยู่ในห้อง 502 ของโรงแรม ในมือมีเพียงเอกสารสำเนาฉบับนี้ จะให้ถือไปถามที่สถานีตำรวจโดยพลการก็คงไม่ได้

“หัวหน้าหวังครับ” ฉินเฟิงลังเลอยู่พักหนึ่งก่อนจะตัดสินใจเอ่ยปาก

หวังเจี้ยนกั๋วกำลังคุยอยู่กับหลิวฟาง เมื่อได้ยินเสียงก็หันกลับมา “ว่าไง?”

“จางเจี้ยนหัวคนนี้... จะตรวจสอบตัวตนได้ยังไงครับ?”

หวังเจี้ยนกั๋วเดินเข้ามา กวาดสายตามองบรรทัดที่ฉินเฟิงชี้ “มีเลขบัตรประชาชนไหม?”