เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Kejdjdk
ทั้งหมดกินกันไปเต็ม ๆ ถึงสองชั่วโมง ตอนเดินออกมา กลิ่นหม้อไฟเข้มข้นติดตัวก็ลอยฟุ้งไม่ยอมจางหาย
พอกลับถึงโรงแรมอาบน้ำ สระผม เปลี่ยนเสื้อผ้าชุดใหม่ ถึงค่อยรู้สึกดีขึ้นมาก
ภายในห้องรับแขก
ซุนจวินย่าพกคอมพิวเตอร์มาด้วย กำลังนั่งพิมพ์งานรัวแป้นเสียงดังเปาะแปะอยู่บนโซฟา
เมื่อได้ยินเสียงฝีเท้าของเฉียวอวิ้น เธอจึงหยุดงานในมือ แล้วหันไปพูดกับคนที่สวมชุดนอนลายการ์ตูนว่า “เมื่อกี้ผู้ช่วยผู้กำกับแวะมาบอกว่า พรุ่งนี้เช้าแปดโมงให้ไปรวมตัวกันที่ชั้นล่างค่ะ”
มือที่กำลังเช็ดผมของเฉียวอวิ้นชะงักไปนิด “อ๋อ ได้ค่ะ”
ตั้งแต่วันพรุ่งนี้เป็นต้นไป วันคืนที่จะได้นอนหลับจนตื่นเองตามธรรมชาติคงไม่มีอีกแล้ว!
หนึ่งคืนผ่านไปโดยไร้ความฝัน
ตอนที่เฉียวอวิ้นถูกเสี่ยวเสี่ยวปลุกให้ตื่นขึ้นมา ทั้งตัวเธอยังคงมึนงงไปหมด
“สว่างเร็วขนาดนี้เลยเหรอ?”