กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Kejdjdk
หลงหูหยวน
ใต้ศาลาในสวนดอกไม้
กู้สิงจือกับเฉียวอวิ้นนอนเคียงข้างกันบนเก้าอี้โยก หลับตาสัมผัสสายลมชิงเฟิงที่พัดผ่านแผ่วเบา หอบเอากลิ่นหอมของดอกมะลิโชยมาเป็นระลอก
“ฉันรับเล่นภาพยนตร์เรื่องหนึ่งค่ะ สัปดาห์หน้าต้องเข้ากองถ่าย…”
“เพราะงั้นคุณเลยมีฉากต่อสู้เยอะเหรอ?”
“ใช่ค่ะ!”
ชายหนุ่มพยักหน้ารับแล้วเอ่ย “ครับ ผมรู้แล้ว”
“คุณทำสีหน้าแบบนี้หมายความว่ายังไงคะ คิดว่าฉันจะห้ามคุณอย่างเด็ดขาด แล้วจากนี้ไปก็ไม่ยอมให้คุณก้าวออกจากบ้านหรือไง?”
“ก็ไม่ใช่อย่างนั้นหรอก…”
อีกอย่างนี่ไม่ใช่นิยายรักย้อนยุคแบบดั้งเดิม ประธานสายเปย์สไตล์ ‘คลั่งรักจนเกือบเข้าคุก’ พรรค์นั้นไม่เป็นที่นิยมแล้ว