ตอนที่ 130 อ้วนจนจำแทบไม่ได้

พอกลับถึงโรงแรมในตอนค่ำ เฉียวอวิ้นก็ส่งคำขอวิดีโอคอลไปหากู้สิงจือตามปกติ

พอวิดีโอคอลเชื่อมต่อ ฝั่งนั้นค่อนข้างจอแจ เสียงดนตรีและเสียงคนพูดคุยดังแว่วเข้ามาไม่ขาดสาย ส่วนฉากหลังนั้น ดูเหมือนจะเป็นงานเลี้ยงอะไรสักอย่าง

ผ่านไปหลายสิบวินาที จู่ ๆ ก็เงียบสงบลง กู้สิงจือในชุดสูทสีเทาเงินปรากฏตัวขึ้นในหน้าจอ

“นึกว่าเธอลืมฉันไปแล้วซะอีก!”

เฉียวอวิ้น : ???

นี่มันคำพูดอะไรกันเนี่ย?

ทำไมถึงรู้สึกว่าคำพูดนี้ของเขา ฟังดูเหมือนภรรยาตัวน้อยขี้อ้อนในตำนานเลยล่ะ?

เฉียวอวิ้นส่ายหัวไปมา หวังว่าจะสะบัดน้ำในหัวออกให้หมด จินตนาการของเธอชักจะเตลิดเปิดเปิงเกินไปแล้ว