กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Kejdjdk
กู้สิงจือได้ยินว่าตั้งแต่เธอกลับมาก็เอาแต่ขลุกอยู่ชั้นบนตลอด จึงกังวลว่าเธอจะไม่สบายหรือเปล่า ทว่าพอเปิดประตูออก กลับพบว่าในห้องไม่มีใครอยู่เลย
ทั้งห้องแต่งหน้า ห้องน้ำ ห้องแต่งตัว ห้องนอน หรือแม้กระทั่งห้องหนังสือก็หาจนทั่วแล้ว จะไปไหนได้อีกนะ
เขาเพิ่งรู้สึกเป็นครั้งแรกว่าบ้านหลังใหญ่เกินไป ถึงขนาดจะหาคนสักคนยังต้องโทรศัพท์หา
ทว่าพอหยิบโทรศัพท์มือถือออกมา ก็ได้ยินเสียงดังแว่วมาจากห้องออกกำลังกาย จึงผลักประตูเปิดออก แล้วก็เห็นคนที่เขาตามหาจนทั่วกำลังยืนนิ่งไม่ไหวติงอยู่ตรงนั้น อดไม่ได้ที่จะถามด้วยความสงสัยว่า “คุณมาทำอะไรตรงนี้น่ะ?”
“ฉันกำลังหาฟีลลิ่งอยู่ตรงนี้น่ะค่ะ” เฉียวอวิ้นหันหน้ากลับมาแล้วเอ่ยว่า “วันนี้คุณเลิกงานตรงเวลาเป๊ะเลยนะคะ!”
“หาฟีลลิ่ง?”