ตอนที่ 110 กิริยาท่าทาง

เนื่องจากอาจารย์ที่ซุนจวินย่าเชิญมาติดประชุมกะทันหัน เฉียวอวิ้นจึงไปพบกับผู้กำกับจางก่อน

เมื่อได้ยินเธอบอกว่าเตรียมจะเรียนย่างก้าวสี่เหลี่ยมเล็กกับอาจารย์ จางจิ่งก็ชะงักไป จากนั้นจึงหัวเราะ “ฮ่า ๆ ฉันหาคนไม่ผิดจริง ๆ ด้วย!”

นักแสดงยุคนี้แค่ท่องบทจนขึ้นใจได้ก็นับว่าทุ่มเทต่องานแล้ว จะมีใครเหมือนเธอที่ฝึกซ้อมกิริยาท่าทางไว้ล่วงหน้าแบบนี้

คนโบราณให้ความสำคัญกับความมั่นคงรอบด้าน โดยเฉพาะอย่างยิ่งเย่เสวียนเฟิงเป็นคุณชายผู้สง่างาม ไม่ใช่นักเลงพวกนั้น เดินจะโอนเอนไปมาไม่ได้ ต้องไหล่เสมอก้าวเท้ามั่นคง กิริยาท่าทางสง่างาม นั่งมีท่านั่ง ยืนมีท่ายืน