กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Kejdjdk
เสี่ยวเสี่ยวมองดูพี่เฉียวถือพัดพับ ท่าทางสง่างามภูมิฐาน จนเธอไม่กล้ามองต่ออีก หัวใจดวงน้อยเต้นตึกตักไม่เป็นจังหวะ
คุณพระช่วย พี่เฉียวจะหล่อเหลาได้ขนาดนี้ได้อย่างไรกัน ราวกับคุณชายตระกูลใหญ่ผู้สูงศักดิ์ สูงส่งเกินเอื้อมถึง ได้แต่มองดูอยู่ไกล ๆ เท่านั้น
เธอนึกถึงหนุ่มงามอันดับหนึ่งแห่งเมืองหลวงที่เคยดูในละครขึ้นมา พออยู่ต่อหน้าพี่เฉียวแล้ว เทียบไม่ติดเลยจริง ๆ
“วันนี้ร้อนขนาดนั้นเลยเหรอ?”
เมื่อเห็นแก้มของสหายผู้ช่วยตัวเองแดงแจ๋ เฉียวอวิ้นก็แหงนมองท้องฟ้าอย่างสงสัย ดวงอาทิตย์นี้ก็ไม่ได้แรงสักหน่อย แถมยังมีลมวสันต์พัดผ่านใบหน้า สบายออกจะตาย
“มะ ไม่ ไม่ร้อนค่ะ” เสี่ยวเสี่ยวใช้มือพัดลม พยายามลดอุณหภูมิที่พวงแก้ม
อ๊ะ?
นี่มันพฤติกรรมอะไรกัน เฉียวอวิ้นชักเริ่มไม่เข้าใจแล้ว