กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
จุมพิตหนึ่งจบลง
เย่สิงเสวี่ยแนบหน้าผากกับหน้าผากของหลิงลั่วอย่างสนิทสนมแล้วถูไถเบา ๆ ด้วยกลัวว่าอารมณ์ที่พลุ่งพล่านอยู่ในดวงตาจะทำให้เธอตกใจ เขาจึงสงบอารมณ์ลงก่อนค่อย ๆ ลืมตา
เมื่อครู่สมองของหลิงลั่วว่างเปล่าไปหมด
เมื่อรู้สึกว่าเขาหยุดแล้ว เธอก็ลืมตาขึ้นอย่างมึนงงเล็กน้อย
เย่สิงเสวี่ยมองแล้วคลี่ยิ้ม ปลายนิ้วอุ่นลูบไล้มุมปากแดงเรื่อชุ่มฉ่ำของเธออย่างแผ่วเบา จากนั้นก็ใช้มือทั้งสองประคองใบหน้าเล็กไว้ อดไม่ได้ที่จะก้มลงประทับจูบเบา ๆ บนใบหน้านั้นอีกหลายครั้ง
ตอนนี้หลิงลั่วได้สติแล้ว เมื่อเห็นว่าเขากำลังจูบเธออีก เธอก็กะพริบตาปริบ ๆ