กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
เย่สิงเสวี่ยวางเรื่องในมือลง ลุกขึ้นแล้วมุ่งตรงไปทางหอสมุดที่หลิงลั่วอยู่
เหยียนซานก็ลุกขึ้นตาม “องค์รัชทายาท…”
เย่สิงเสวี่ยพูดเรียบ ๆ “ไม่ต้องตามมา”
เหยียนซาน “…ครับ”
ตอนนี้เป็นเวลาเที่ยงวัน
ช่วงเวลานี้มาถึงเวลาอาหารกลางวันแล้ว หลายคนในหอสมุดเตรียมจะออกจากหอสมุดไปกินข้าวที่โรงอาหารใกล้ ๆ
พวกเขาวางหนังสือลง กำลังเตรียมจะออกไป พอเห็นเย่สิงเสวี่ย ทุกคนก็ชะงัก
ตอนแรกทุกคนคิดว่าเป็นเรื่องบังเอิญ
แต่พอคิดขึ้นได้ว่าตอนนี้หลิงลั่วอยู่ในหอสมุด พวกเขาก็เข้าใจทันทีว่าที่เย่สิงเสวี่ยมาที่นี่ไม่ใช่เรื่องบังเอิญ เขาน่าจะมาหาหลิงลั่ว…