เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 379 ถอนหนาม
ประตูเมืองนครหลวงไม่มีใครขวางพวกเขา
ตอนที่ลั่วเอินรั้งม้าให้หยุด ทหารเฝ้าประตูสองนายจำเขาได้ และประสานหมัดคำนับให้เหมือนคราวก่อนก่อนจะปล่อยตัวผ่านไป ผู้คนตรงประตูเมืองมีจำนวนมากกว่าครั้งก่อน มีทั้งคนหาบกระบุง คนเข็นเกวียน คนจูงลา เดินเข้าออกกันขวักไขว่ ฝุ่นธุลีตลบฟุ้งขึ้นสูง
ความเปลี่ยนแปลงภายในเมืองยิ่งมีมากกว่าเดิม เมื่อลั่วเอินควบม้าผ่านถนนสายใต้ สองฟากถนนมีร้านค้าเปิดขึ้นหลายแห่ง ทั้งร้านขายผ้า ร้านขายของชำ ร้านขายบะหมี่น้ำ ไอร้อนจากแท่นเตาลอยพวยพุ่งออกมา กลิ่นหอมของบะหมี่น้ำลอยตลบไปครึ่งสายถนน เด็ก ๆ วิ่งไล่กวดกันในตรอก สาวน้อยสวมเสื้อบุผ้าสีแดงคนหนึ่งสะดุดล้มลง ร้องไห้จ้าออกมา แม่ของเธอจึงเดินออกจากร้านค้ามารับตัวเธอขึ้นไปกอดไว้ ช่วยปัดฝุ่นดินออก ยัดแผ่นแป้งเข้าปากหนึ่งชิ้น เสียงร้องไห้ก็หยุดนิ่งลงทันที
ลั่วเอินเฝ้ามองสิ่งเหล่านั้นโดยไม่หยุดม้า ควบตรงไปยังหน้าประตูบ้านโบราณหลังนั้นที่ใจกลางเมือง