เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 353 กฎเกณฑ์
เมื่อลั่วเอินกลับเข้ามาในเมือง เฒ่าฟางกำลังนั่งคิดลูกคิดอยู่ในห้อง
ลูกคิดดังเป๊าะแป๊ะ นิ้วของเฒ่าไม่เร็วแต่หนักแน่น ทีละเม็ด ๆ กระดาษบนโต๊ะเต็มไปด้วยตัวเลข หมึกยังไม่แห้ง สะท้อนแสงใต้ตะเกียงน้ำมัน
“กลับมาแล้วหรือ” เฒ่าฟางเงยหน้าขึ้น ถอดแว่นที่ค้างอยู่บนสันจมูกออก — ขาแว่นข้างนั้นผูกด้วยเชือกป่าน เลนส์มีรอยร้าวเส้นหนึ่ง แต่ถูกเช็ดจนสะอาด
“ไปดูที่ดินมาแล้ว” ลั่วเอินนั่งลงตรงข้ามเขา ยกน้ำที่เสี่ยวโต้วจื่อรินให้ขึ้นดื่มอึกหนึ่ง “ที่ดินไม่เลว คนทำงานไหว แต่ขาดเครื่องมือ”
“ขาดอะไร”
“จอบ พลั่วเหล็ก เคียว จอบขุด ขาดหมดทุกอย่าง บางคนใช้กระบองไม้เจาะหลุมเพาะปลูก ทั้งวันเพาะได้ไม่ถึงครึ่งหมู่”
เฒ่าฟางเงียบไปครู่หนึ่ง ผลักลูกคิดไปข้าง ๆ ค้นสมุดเล่มหนึ่งออกมาจากลิ้นชัก เปิดพลิกดูแล้วปิดกลับลงไป